Jesteś tutaj:

Potrafię ułożyć i rozegrać grę z premiami i pułapkami – zabawy matematyczne dla 5-6 latków

Opracowała mgr Ewa Tyluś

Gra-opowiadanie „Dwa wesołe zajączki ścigają się do pola z kapustą”.

Potrzebne będą: 2 arkusze papieru, grube kredki, kostka do gry i obrazki: 2 zajączki, lis i jeż. Do odmierzania chodniczka służy klocek(zwyczajny do budowania). Nie może być większy od obrazka z ciemnym zajączkiem. Zajączki na obrazkach pełnić będą rolę pionków i muszą zmieścić się na płytkach chodniczka.

Przebieg zajęć:

  1. Na stole leżą wszystkie potrzebne przedmioty. Po przeciwnych stronach stołu siedzą dorosły i dziecko.
  2. Dorosły proponuje: Nauczę cię nowej gry. Będzie ona o dwóch wesołych zajączkach, które ścigają się do pola z kapustą. To jest moja gra. Pomożesz mi ją ułożyć. Potem zbudujesz swoją grę.Narysuję chodniczek (zamaszystym ruchem rysuje 2 linie). Pomóż mi odmierzyć płytki (dziecko odmierza klockiem, a dorosły rysuje krawędzie). Liczymy płytki: jeden, dwa, trzy… Chodniczek jest długi. Ścigać się po nim będą te zajączki (kładzie obrazki na początku chodniczka). Chodniczek biegnie przez las, łąkę, zagajnik, aż do pola z kapustą (pokazuje trasę wyścigu). Tu koniec.
  3. Narysuję dwie kapusty (na końcu chodniczka rysuje dwa zielone kółka). Po drodze wiele może się zdarzyć.
  4. Tutaj mieszka lis (pokazuje pierwszy zakręt i kładzie obrazek tuż przy chodniczku). Gdy zajączek stanie na tej płytce (zakreśla ją na ciemno), lis go zje i koniec gry. Jeżeli zajączek będzie mądry, ominie niebezpieczeństwo: – może przeskoczyć lisią norę, ale tylko wówczas, gdy stanie na tej płytce (pokazuje i pogrubia krawędzie płytki), a na kostce będzie sześć,może wybrać okrężną drogę i ominąć lisią norę (rysuje kawałek chodniczka tak, aby można było obejść lisie mieszkanie).
  5. A tu rośnie marchewka (rysuje nad płytką marchewkę). Jest to przysmak dla każdego zajączka. Taki przysmak ma wartość pięć (rysuje kropki na płytce). Gdy zajączek stanie tutaj, może przesunąć się do przodu o pięć płytek.
  6. Płynie strumyk (rysuje kilka granatowych kresek). Woda zmyła kładkę, a wiadomo, że nasze zajączki nie potrafią pływać. Muszą szukać drogi okrężnej (rysuje kawałek chodniczka pozwalający obejść niebezpieczną wodę).
  7. Tu mieszka dowcipny jeż (pokazuje płytkę, obok kładzie obrazek). Gdy zajączek stanie na tej płytce, spyta: Powiedz jeżyku, którędy do pola z kapustą? A on wskaże złą drogę i odpowie: Tędy, zajączku, tędy. Co robić? Zajączek pobiegnie tak (rysuje chodniczek, który zawraca w stronę zerwanej kładki).
  8. Plansza do tej gry wygląda tak:

9. Dorosły przygląda się planszy i stwierdza: Można rozpocząć grę.Którego zajączka wybierasz? Zaczynamy. Rzucaj kostką… Policz kropki…Przesuń swego zajączka o tyle płytek do przodu. Teraz moja kolej. Rzucam kostką… Liczę kropki… Przesuwam zajączka… Teraz twoja kolej. Rzuć kostką… Policz kropki… Przesuń zajączka.Gdy zajączek dziecka jest blisko lisiej nory, dorosły przypomina:Pamiętasz, jak to jest z lisem? Przypomnij umowę. Z moich doświadczeń wynika, że dzieci wszystko pamiętają. A jeżeli „zgubią” wątek gry, trzeba przypomnieć tę przygodę i następne. Gra toczy się i dużo przy niej radości. Dziecko chce, aby zwyciężył jego zajączek. Stąd silne emocje.

10. Koniec gry. Jeżeli zwyciężyło dziecko, dorosły mówi: Nie szkodzi, że przegrałem. W tej grze ty byłeś lepszy. Następną mogę wygrać ja. Gdy zwyciężył dorosły, trzeba dziecko pocieszyć i zapewnić: Nic się nie stało. Ułożymy jeszcze dużo gier. Uda ci się wygrać i to niejeden raz. Rozmowa może być oczywiście inna. Chodzi o to, aby pokazać dziecku, jak ma się zachować w sytuacji, gdy wygra lub przegra.

Życzę udanej zabawy